کارخانه آسفالت سیار (موبایل) یک واحد قابلحمل است که آسفالت را در محل پروژه تولید میکند و بهجای یک محل ثابت، همراه پروژه جابهجا میشود. این نوع کارخانه مزایای مشخصی در جابهجایی، سرعت نصب، هزینه و مصرف سوخت دارد و این مقاله از گروه راهسازی حضرتی هر کدام را جداگانه بررسی میکند.
قابلیت جابهجایی و انعطاف در انتخاب محل پروژه
کارخانهٔ سیار روی شاسی و تریلر سوار است و بهراحتی از یک پروژه به پروژهٔ بعدی منتقل میشود. پیمانکار میتواند کارخانه را در نزدیکترین نقطه به محل کار مستقر کند و با تغییر محل پروژه، دوباره آن را جابهجا کند. این انعطاف در پروژههای راهسازی که در مسیرهای طولانی و پراکنده اجرا میشوند، معمولاً یک مزیت مهم است.
نصب و راهاندازی سریع بدون نیاز به فونداسیون دائمی
کارخانهٔ سیار به فونداسیون بتنی دائمی نیاز ندارد و روی یک بستر آماده و تراز مستقر میشود. نصب و راهاندازی آن معمولاً چند روز طول میکشد، در حالی که کارخانه آسفالت ثابت به فونداسیون دائم و زمان نصب بیشتری نیاز دارد. با همین سرعت نصب، تولید در پروژههای کوتاهمدت زودتر شروع میشود.
کاهش هزینه حملونقل با تولید آسفالت در محل پروژه
کارخانهٔ سیار آسفالت را در محل پروژه یا نزدیک آن تولید میکند و فاصلهٔ حمل آسفالت گرم تا نقطهٔ اجرا کوتاه میشود. با کوتاهشدن این مسیر، هزینهٔ حملونقل پایین میآید و افت دمای آسفالت در راه هم کمتر است. به گزارش وبسایت Highways Today، نزدیکی تولید به محل مصرف یکی از عاملهای کاهش هزینهٔ هر تن آسفالت است.
سرمایهگذاری اولیه و هزینه راهاندازی کمتر
سرمایهٔ اولیهٔ کارخانهٔ سیار معمولاً از یک واحد ثابتِ بزرگ کمتر است و هزینهٔ کارهای عمرانی و فونداسیون هم پایینتر میماند. این نکته برای شرکتهای کوچک و تازهکار که پیش از ساخت کارخانه آسفالت ساز بودجهٔ محدودی دارند، معمولاً جذاب است. هزینهٔ راهاندازی و آمادهسازی محل هم در نوع سیار کمتر است.
کاهش پرت مصالح و صرفهجویی در مواد اولیه
سامانهٔ توزین و کنترل در کارخانهٔ سیار مقدار سنگدانه، فیلر و قیر هر پیمانه را دقیق نگه میدارد و پرت مواد اولیه کم میشود. تولید در محل پروژه هم انبار و جابهجایی اضافهٔ مصالح را کم میکند. در مجموع، مصرف مواد اولیه در این روش معمولاً بهینهتر است.
صرفهجویی در سوخت و مزایای زیستمحیطی
مسیر کوتاهتر حمل آسفالت، مصرف سوخت کامیونها را پایین میآورد و انتشار گازهای خروجی هم کمتر میشود. بسیاری از کارخانههای سیار امروزی به مشعل کممصرف و غبارگیر مجهزند و غبار و دود کمتری تولید میکنند. این ویژگیها در پروژههایی که ملاحظات زیستمحیطی سختگیرانه دارند، معمولاً کمککننده است.
طراحی ماژولار و امکان تنظیم ظرفیت متناسب با پروژه
کارخانهٔ سیار ساختار ماژولار دارد و هر بخش آن جدا حمل و سرِ هم میشود. بسیاری از این کارخانهها با طرح کارخانه آسفالت درام ساخته میشوند و خروجی پیوسته میدهند. پیمانکار میتواند ظرفیت و ماژولها را متناسب با حجم پروژه انتخاب کند و در صورت نیاز، واحدها را کم یا زیاد کند.
محدودیتها و معایب کارخانه آسفالت سیار
کارخانهٔ سیار در کنار مزایا، چند محدودیت هم دارد. ظرفیت تولید آن معمولاً از واحدهای ثابتِ بزرگ کمتر است و برای پروژههای بسیار پرحجم و بلندمدت کمتر مناسب است. به گزارش وبسایت Zoomline، خروجی واقعی هر کارخانه معمولاً فقط ۶۰ تا ۸۰ درصد ظرفیت اسمی است و این نکته در واحدهای سیار هم صدق میکند. تنوع طرح اختلاط و امکان افزودنیها هم در برخی مدلهای سیار محدودتر است و جابهجایی مکرر، نیاز به تنظیم و کالیبراسیون دوباره را بیشتر میکند.